مادّى داراى همين مكتب بوده‌اند . طبيعيّون سابق و مادّيّون امروز هم در برابر إلهيّون همين را ميگويند ، يعنى مكتبشان همين را ميگفت و ميگويد . ايمان به غيب و فرشتگان عالم عِلوى ، شرط تقوى و رستگارى است قرآن ، كتاب حكيم و محكم و زبان بدون واسطهء خالق حكيم ، شرط يقين و فلاح را ايمان به غيب ميداند . الم * ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ * الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ * وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ * أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . « 1 » « ألف لام ميم ، آنست اى پيامبر كتاب وحى مُنزل الهى كه لا رَطْبٍ و لا يابِسٍ إلّا فيه ؛ در آن كتاب شكّى نيست ؛ و هدايت است براى متّقيان . متّقيان آنانند كه ايمان به غيب آورند و نماز را بر پا دارند و از آنچه را كه ما به ايشان روزى داده‌ايم انفاق كنند . و آنانند كه ايمان آورند به آنچه را كه بر تو نازل شده است و به آنچه را كه بر قبل از تو نازل شده است و به آخرت ( سراى ابدى و عالم علوى و بهشت و دوزخ و نتيجهء أعمال و حضور در موقف قيامت و در پيشگاه حضرت أحديّت و طلوع جمال و جلال حقّ ، و فرشتگان و حوريان و ملائكهء عذاب و . . . ) البتّه و البتّه يقين شديد و أكيد داشته باشند . ايشانند فقط آنان كه هدايتى از سوى پروردگارشان بدانها رسيده است و ايشانند فقط رستگاران . » در اين آيات بطور صريح ، شرط سعادت ابدى را ايمان به غيب و عالم علوى و آخرت و تعبّد محض در برابر ما أنزلَ الله ميداند ، و بلافاصله غير از اين

--> ( 1 ) آيات 1 تا 5 ، از سوره 2 : البقرة